Σημαντικά μεγάλες αυξήσεις, που φτάνουν μέχρι και το δεκαπλάσιο, προβλέπονται από τις 23 Ιανουαρίου για τα παράβολα υποβολής μήνυσης και δήλωσης παράστασης πολιτικής αγωγής σε απόφαση του υπουργείου Οικονομικών.
Σύμφωνα με απόφαση των υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης (υπ’ αριθμ. 123827/2010) αυξάνονται τα δικαστικά έξοδα στην ποινική διαδικασία. Ειδικότερα, σύμφωνα με την εν λόγω υπουργική απόφαση τα δικαστικά έξοδα ποινικής διαδικασίας αναπροσαρμόζονται ως εξής:..... - Επί αποφάσεων Πταισματοδικείου από 25 σε 50 ευρώ.
- Επί αποφάσεων Μονομελούς Πλημμελειοδικείου από 40 σε 80 ευρώ.
- Επί αποφάσεων Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου από 120 σε 360 ευρώ.
- Επί αποφάσεων Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων από 120 σε 360 ευρώ.
- Επί αποφάσεων Μικτού Ορκωτού Εφετείου και Πενταμελούς Εφετείου από 250 σε 500 ευρώ.
- Επί αποφάσεων λοιπών Ποινικών Δικαστηρίων από 85 σε 200 ευρώ.
- Της παραγράφου 3 του άρθρου 3 του ν. 663/1977 από 220 σε 250 ευρώ.
- Της παραγράφου 4 εδάφιο Α΄ του άρθρου 3 του ν. 663/1977 από 40 σε 50 ευρώ.
Το παράβολο μήνυσης που προβλέπεται στην παράγραφο 4 του άρθρου 42 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας αναπροσαρμόζεται από 10 σε 100 ευρώ.
Επίσης, Το τέλος πολιτικής αγωγής που προβλέπεται στο δεύτερο εδάφιο του άρθρου 63 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας αναπροσαρμόζεται από 10 σε 50 ευρώ».
Την αύξηση αυτή την επισημαίνει με δελτίο τύπου η προεδρία Δικηγορικού Συλλόγου Καλαμάτας η οποία επισημαίνει τα εξής:
«Είναι προφανές ότι με την αύξηση αυτή των δικαστικών εξόδων ακριβαίνει και μάλιστα κατά πολύ η Δικαιοσύνη στην χώρα μας και όλα αυτά γίνονται τη στιγμή που η Ελληνική Δικαιοσύνη είναι μία από τις πλέον «αργές» στην Ευρώπη, ταλαιπωρώντας τους διαδίκους με εκκρεμότητες αρκετών χρόνων και φτάνοντας την απονομή του Δικαίου στα όρια της αρνησιδικίας.
Σκοπός της εν λόγω απόφασης είναι αφενός μεν να αυξήσει τα έσοδα του κράτους, με τις υπέρογκες αυξήσεις (πολλές φορές και πάνω από 300% !!) των δικαστικών εξόδων και αφετέρου να αποτρέψει τους πολίτες από την υποβολή άσκοπων μηνύσεων, και τον περιορισμό έτσι της δικαστικής ύλης, με τελικό σκοπό την επιτάχυνση της ποινικής δίκης.
Έχουμε όμως επισημάνει και στο παρελθόν ότι παρόμοια μέτρα που αποσκοπούν καθαρά σε αύξηση των εσόδων και τελικά οδηγούν σε περιστολή βασικών δικαιωμάτων των πολιτών, όπως αυτό της απρόσκοπτης πρόσβασης στη δικαιοσύνη, εκτός του γεγονότος ότι είναι αμφίβολης αποτελεσματικότητας, είναι και αντισυνταγματικά, εφόσον θίγουν βασικά ανθρώπινα δικαιώματα, που προστατεύονται από το Σύνταγμα και τις Διεθνείς συμβάσεις για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου.
Επιτάχυνση της απονομής της δικαιοσύνης δεν γίνεται με περιορισμό δικαιωμάτων και ουσιαστικό αποκλεισμό των λαϊκών στρωμάτων από την πρόσβαση στη Δικαιοσύνη, ούτε με παραγραφές αδικημάτων (!!), αλλά με ουσιαστική παρέμβαση στο χώρο των Δικαστηρίων, με οργάνωση σε σύγχρονα πρότυπα, με σύγχρονες υποδομές, με δικαστές εκπαιδευμένους, με υπαλλήλους καταρτισμένους και με σύγχρονη υλικοτεχνική υποδομή και δικαστικά κτίρια κατάλληλα».
